โง่อวดฉลาด

วันก่อนหลีมาระบายความในใจเรื่องเพื่อนคนนึงให้ฟัง ท่าทางหลีมันจะอัดอั้นไว้เยอะ ฟังๆแล้วก็แปลกดี เพื่อนคนนี้มันจบด้านวิจัยกลับไป อยู่ที่นี่ก็ไม่ได้เรียนทางด้านคลีนิกซะหน่อย แต่พอต้องกลับไปทำคนไข้สอนเด็กกลับทำเป็นว่าข้านี่เก่งรู้หมด ทำมาหมดแล้ว หลีมันก็หวังดีช่วยสอนช่วยเตือน ถ้าคนมีสมองซะหน่อย ก็คงจะรับฟังแล้วเอามาแก้ไขตัวเอง แต่นี่ไม่เลย นับวันยิ่งก่อปัญหา ทำคนไข้ก็ใจกล้าเกินไปใช้คนไข้เป็นหนูทดลองจน Fail ไปก็หลาย Cases อย่างนี้ตามคำโบราณเค้าว่า บ่รู้แล้วทำอวดฉลาด เท่านั้นไม่พอยังเอาเวลาราชการไปทำคลินิกอีก เห็นใครดีกว่าเป็นไม่ได้ ออกอาการตาร้อนกันเห็นๆ อย่างกรณีหลีมันได้ทุน JSPS มาญี่ปุ่นสองอาทิตย์ ไปถามให้ช่วยแนะนำอาจารย์ให้หน่อย มันก็ไม่ยอมแนะนำบอกปัดไปว่าอาจารย์ป่วย แถมยังบ่นออกมาอีกว่าทำไมหัวหน้าภาคไม่ส่งมันไปบ้าง น่าเสียดายที่มันยังติดทุนของคณะอยู่ อันที่จริงก่อนที่รัฐบาลจะส่งคนไปเรียนน่าจะมีวิธีประเมินความคิดอ่านของคนคนนั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วนก่อน จะได้ไม่ต้องเสียงบประมาณไปแบบไร้ค่า