และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง

วันนี้เราตื่นแต่เช้า ไปถึง Lab ก่อนแปดโมงครึ่งนิดนึง ไม่มีใครอยู่เลย! ศ. เขียนโน๊ตวางไว้บนโต๊ะเราว่าขอเลื่อน Seminar ไปเป็นตอนสี่โมงครึ่ง เฮ้อ... เลื่อนอีกแล้ว วันนี้เป็นอันไม่ต้องทำอะไร (เพราะไม่มีกะจิตกะใจจะทำ) แต่แล้วจนแล้วจนรอด รอจนสี่โมงแล้ว ศ. ก็ยังไม่โผล่มา (เป็นแบบนี้ประจำ) กลับมาอีกทีก็ห้าโมง ซึ่งเลขา ศ. บอกว่าจะมีประชุมเรื่อง Open Campus เป็นอันว่าวันนี้เรารอดตัวไป ฮิอิอิ

พอใกล้หกโมงเราก็เผ่นหนีออกมาก่อน นัดกะพี่ฮุ้ยว่าจะไป Kinshicho กัน เดิน Yodobashi ก่อนเพราะคิดกันไว้นานแล้วว่าอยากได้กล้องอันเล็กๆพกพาสะดวกสักอัน ที่สำคัญต้องถ่ายวีดีโอได้ ในใจก็เลือกกันไว้แล้วว่า Nikon 5200 ดูเข้าท่าที่สุดในตอนนี้ เดินดูได้ไม่นานพวกใจเร็วด่วนได้อย่างเราสองคนก็ตกลงซื้อแบบไม่รั้งรอเหมือนทุกที :-P

ได้กล้องมาแล้วก็เอาไปฉลองกันเลยที่ร้าน Yakiniku ที่อร่อยที่สุดในโลก ค้นพบโดยบังเอิญจากการลองเข้ามันมาแล้วทุกร้านเลยแถวนั้น แต่ร้านนี้ไม่เคยได้เข้าสักทีเพราะไปทีไรก็คนเต็มทุกที จนในที่สุดวันหนึ่งเหมือนโชคเข้าข้าง ทำให้เราได้เข้าไปกิน จากนั้นเราก็ไม่อยากเข้าร้านอื่นอีกเลย (มารู้อีกทีจากเพื่อนญี่ปุ่นว่าร้านนี้ขึ้นชื่อที่สุดในแถวนั้นเลย)

จะว่าเราสองคนหัวโบราณก็ตามเถอะ มากินทีไรก็สังเมนูเดิมทุกที เนื้อ Karubi (จานที่เห็นคือสามจานเล็กรวมกันแล้ว) กับ Kimji และ Namuru (ไม่รู้สะกดถูกอะป่าว) Karubi ของร้านนี้อร่อยเด็จแบบไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน (รับประกัน)

ตอนย่างกำลังสุกๆดิบๆ ก็น่ากินแย้ว...

แต่เราไม่มีรสนิยมชิงสุกก่อนห่าม อิอิ อย่าคิดลึก แค่ชอบกินแบบเกรียมๆกึ่งไหม้ ก็ต้องแบบนี้เลย